Kayseri’den Tokyo’ya Uzanan Bir Hayal
Uçak Biletiyle Başlayan İç Sıkışması
Kayseri’de bir akşamüstüydü. Camdan dışarı bakarken Erciyes’in tepesine takılı kalan gri bulutlar, içimde bir yerleri sıkıştırıyordu. 25 yaşındayım ve uzun zamandır defterlerime aynı cümleyi yazıp duruyorum: “Buradan gitmek istiyorum ama nereye?”
O gün telefonumda Japonya hakkında bir video açtım. Sokaklar, neon ışıklar, metroya yetişmeye çalışan insanlar, tapınakların sessizliği… Hepsi bir anda üzerime çöktü. İçimde garip bir his oluştu; hem heyecan hem de sanki çok uzak bir şeyi asla yaşayamayacakmışım gibi bir kırılganlık.
Tam o an aklımdan o soru geçti: Japonyayı gezmek için kaç gün gerekli?
Soruyu ilk kez kendime sorarken bile, sanki cevabın sayılardan ibaret olmadığını hissediyordum. Ama yine de merak ediyordum. Kaç gün? 7 mi, 10 mu, 15 mi? Yoksa bir ömür mü?
Defterimin Kenarına Düşen Planlar
O gece eski defterlerimi açtım. Kayseri’de geçen yıllarımın içinde biriken küçük kaçış planları… Hepsi yarım kalmış.
Bir sayfaya şunu yazmışım:
“Bir gün Tokyo’ya gidersem, Shibuya’da kalabalığın içinde kaybolacağım. Ama kaç gün kalmalıyım ki kaybolmak yetmeye başlasın?”
Altına da kararsız bir şekilde şunu eklemişim: “Belki 10 gün?”
Sonra o cümleyi çizmişim. Yanına 14 yazmışım. Onu da silmişim. Defterim sanki benim gibi kararsızdı.
O an fark ettim ki mesele gün sayısı değilmiş. Ama yine de insanın içinde bir plan yapma ihtiyacı var ya… O his beni bırakmıyordu.
İlk Gerçek Hayal: Bilet Araştırırken
Bir hafta sonra kendimi uçak bileti bakarken buldum. Gerçekten gidiyor değildim ama sanki gidecekmişim gibi davranıyordum. Tokyo, Osaka, Kyoto… isimler bile içimde yankılanıyordu.
Bir yandan da içimde bir ses sürekli soruyordu: “Bu kadar uzak bir yere kaç gün ayırırsın ki gerçekten orayı hissedebilirsin?”
O sırada fark ettim ki kısa bir gezi sadece fotoğraf demekti. Ama ben fotoğraf istemiyordum. Ben bir şehirde sabah uyanıp, yabancı bir dilin içinde kaybolmayı istiyordum. Bir markette ne alacağımı bilememeyi, yanlış metroya binmeyi, kaybolup sonra yeniden kendimi bulmayı…
Ve yine aynı soru: Japonyayı gezmek için kaç gün gerekli?
Bu kez sorunun cevabı biraz daha içimde şekilleniyordu.
Tokyo’da Bir Sabah Hayali
“Japonyayı gezmek için kaç gün gerekli” hakkında araştırma yapanlar için hazırlanan bu içerikte önemli noktalara değineceğiz.
Kalabalığın İçinde Sessiz Bir Kayseri Çocuğu
Gözlerimi kapattığımda kendimi Tokyo’da hayal ediyorum. Sabah erken saatler… Şehir daha yeni uyanmış. İnsanlar aceleyle yürürken ben duruyorum.
Kayseri’de büyümüş bir çocuk olarak kalabalığa alışığım aslında. Ama Tokyo’daki kalabalık başka bir şey. Orada herkes bir yere yetişiyor ama kimse birbirine çarpmıyor. Bir düzen var. Ben ise o düzenin içinde biraz dağınığım.
O an içimden şu geçiyor: “Eğer sadece 5 günüm olsaydı, bunu hiç hissedemezdim.”
Çünkü 5 gün sadece görmek demekti. Ama hissetmek için zaman gerekiyordu.
Günlerin Ağırlığı
Kendime dürüst oluyorum. Japonya’yı sadece Tokyo’dan ibaret düşünmek bile haksızlık. Kyoto’nun sessizliği, Osaka’nın enerjisi, Nara’da geyiklerin arasında yürümek…
Hepsini düşününce gün sayısı büyüyor.
İçimde bir hesap başlıyor:
3 gün Tokyo
2 gün Kyoto
2 gün Osaka
1 gün Nara
1 gün yol yorgunluğu
1 gün sadece kaybolmak için
Toplam: 10 gün
Ama sonra gülüyorum. Çünkü 10 gün kulağa güzel geliyor ama bana yetmeyeceğini biliyorum. İnsan bazı şehirlerde sadece turist olmamalı. Bir süre “orada yaşayan biri gibi” hissedebilmek istiyor.
Kayseri’den Baktığım Uzak Bir Dünya
Bir Akşamüstü İç Sıkıntısı
Benzer Konular: Japonya'da bir ev kaç TL ?
Kayseri’de akşamları hava erken soğur. Sokaklar sessizleşir. İnsanlar evlerine çekilir. Ben ise genelde dışarıda yürürüm.
O yürüyüşlerde hep aynı düşünce gelir: “Ben burada ne kadar daha kalacağım?”
İşte Japonya hayali tam bu boşlukta büyüyor.
O gün yürürken kendime kızdım. Çünkü hayal kurmak kolay, ama harekete geçmek zor. Ama yine de içimdeki ses susmuyordu.
“Gitmesen bile, düşünmek bile güzel,” diyordu.
Ve sonra tekrar o soru:
Japonyayı gezmek için kaç gün gerekli?
Bu kez cevap daha duygusaldı: “Kalbin ne kadar dayanabiliyorsa o kadar.”
Bir Arkadaşla Yapılan Uzun Sohbet
Bir akşam bir arkadaşımla otururken Japonya konusunu açtım. O bana “10 gün yeter ya” dedi.
Ben sustum.
Çünkü içimde 10 günün hiçbir şeye yetmeyeceğini biliyordum. Ama bunu söylemek zor. İnsan bazen hayallerini savunurken bile utanıyor.
Ona sadece şunu dedim:
“Ben orayı gezmek değil, yaşamak istiyorum.”
O güldü. “O zaman 1 ay git,” dedi.
O an içimde bir şey kıpırdadı. 1 ay… Garip bir şekilde korkutucu ama aynı zamanda özgürleştirici bir fikirdi.
Bir Ayın İçinde Saklanan Hayat
Uzakta Bir Günlük Hayat
Bir ay Japonya’da olsam ne olurdu diye düşünmeye başladım.
Sabah aynı kafede kahve içtiğimi, aynı sokaktan yürüdüğümü hayal ettim. İlk hafta turist olurum. İkinci hafta alışırım. Üçüncü hafta sanki oraya aitmişim gibi hissederim. Dördüncü hafta ise dönmek istemem.
İşte o zaman anladım. Asıl soru “kaç gün” değil, “ne kadar derine inmek istiyorum” sorusuydu.
Ama yine de kendime itiraf ediyorum: İçimde bir korku var. Çok kalırsam geri dönmek zorlaşacak gibi geliyor.
Hayalin İçindeki Gerçeklik Korkusu
Bazen hayaller güzeldir çünkü uzaktadır. Uzakta oldukları için bozulmazlar. Ama yaklaştıkça gerçek olurlar ve gerçeklik bazen insanı korkutur.
Japonya hayali de böyle.
Ne kadar gün kalırsam, o kadar gerçek olacak. Ve ben gerçek olunca değişmek zorunda kalacağım.
Belki de bu yüzden gün sayısını uzatıyorum.
Bugün “Japonyayı gezmek için kaç gün gerekli” üzerine güzel bir yolculuk yaptık. Nuz ile daha fazla içerik için takipte kalın!
Sonra Bir Gün Sessizlik
Karar Vermek Değil, Hissetmek
Bir gece defterimi açtım ve hiçbir plan yazmadım. Sadece şunu yazdım:
“Gitsem de gitmesem de, Japonya artık içimde.”
O an fark ettim ki gün sayısı aslında bir cevap değilmiş. Bir tür bahane gibiymiş. İnsan gitmek istediği yere aslında kaç gün gerektiğini değil, kendini ne kadar değiştirmek istediğini soruyormuş.
Ama yine de içimde bir cevap oluştu.
Belki 10 gün görürsün.
Belki 15 gün gezersin.
Belki 30 gün yaşarsın.
Ama Japonya’yı gerçekten hissetmek için gereken gün sayısı, içindeki merak bitene kadar devam eder.
Kayseri’den Yola Çıkmadan Önce
Şimdi hâlâ Kayseri’deyim. Aynı sokaklar, aynı akşamlar, aynı sessizlik.
Ama içimde artık başka bir şehir var. Tokyo’nun sabahı, Kyoto’nun yağmuru, Osaka’nın ışıkları…
Ve her şeyin ortasında tek bir soru değil artık bir his var:
Gitsem kaç gün kalırım bilmiyorum. Ama döndüğümde aynı kişi olmayacağımı biliyorum.